Showing posts from April, 2014


Thus, I sealed my lips.
My hands hung from my body like twigs of a weeping willow.
I looked straight across men. 
They didn't have colour any more, not even a shape.
There was no longer a line, a form, a substance.

I could see the air inside them.

Thus, I sealed my eyes.

I smelled the molecules. 
I followed the line of a converged horizon. In me.
The moment resembled the light.

My soul overflowed with anger, 
With chronic fever

Everything came back to normal, but the prism was no longer my self.

I looked from outside to the inside
and my eyeballs touched the ashes.


Όπως χθες έτσι και σήμερα, η ανία με σπρώχνει.
Χασμουριέμαι. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη.

Έχω μπει σε ένα δρόμο νέο. Οριοθετημένο και θεοσκότεινο.
Η ανία με παρατηρεί.
Νιώθω την απώλεια του χρόνου σαν κάτι ζεστό.
Ζεστός φόβος και αλλαγή ριπής.
Αυτόματος. Εκλεπτισμένος. Μηχανικός.
Λόγος ασυνάρτητος για τα "έξω".

Από-στρέφομαι τα "μέσα". Μυρίζουν.

Ο λόγος πάει να γίνει πραγματικός.