Μάχεσαι

Μετά τη σημαίνουσα πτώση σημαδεύεις ψηλά.
Τυχαία. Και πείθεσαι.

Πώς θα τελειώσει άραγε τούτη η μέρα, αλήθεια;
Και πότε θα αρχίσει στ’ αλήθεια;

(Σου ζητώ να δώσεις δομή στην κραυγή σου).

Σημαδεύεις με όριο το άπειρο.
Μα πώς μπορείς να βρεις έτσι τον επώδυνο στόχο;
Ίσως όπως διαγράφεται η πορεία ενός άστρου. Το τέλος φαίνεται φωτεινό κι αστραπιαίο.
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι παρήγορο. Και αυτό αποζητάς. Το παρήγορο.

(Ζεις) Με αφορμή. Ζεις.
(Ζεις) Περιστροφικά. Ζεις.
(Ζεις) Ατελέσφορα. Ζεις μέσα στο χαμένο χρόνο.

Η σημαίνουσα πτώση καθορίστηκε από σένα. Μα ζεις.

Είναι αναπόφευκτο. Είναι.

Comments

Popular posts from this blog

Ταϋγετος

Δοκίμιο ή Το φως μέσα μας

Το «είμαι» -- Μέρος 2ο